De pelgrimstocht van Marie-jose | BredaWandelt
Wandelverhalen Breda

De pelgrimstocht van Marie-jose

De pelgrimstocht naar Santiago de Compostella

 

Marie-José, vooraan met de stokken, woont in het centrum van Breda en is  1 jaar lid bij BredaWandelt. Ze is lid geworden om een begin te maken met de training voor de pelgrimstocht van Porto naar Santiago de Compostella.

In 2008 werd Marie-José gediagnostiseerd met borstkanker. De behandelingen waren veel en zwaar en hebben nogal wat rest schade aangericht. Onder andere neuropathie aan de voeten. Dat wil zeggen dat de zenuwen niet meer functioneren. In 2015 was ze klaar met operaties en revalidatie. In deze periode is het idee ook ontstaan om naar Santiago de Compostella te gaan.

De vraag was alleen hoe? Lopen door de Pyreneeën was te ambitieus. Fietsen? Afdalen met volle bepakking was geen optie. Dan met een camper, dit was ook geen optie. Wel geprobeerd maar met oedeem arm niet fijn. In november 2009 kwam Marie-José een reis tegen waar je met een groep van maximaal 12 mensen in twee en halve week tijd van Porto naar Santiago (340 km) kon lopen. Ze zou dan 5 oktober 2021 vertrekken.

Ze sloot zich aan bij BredaWandelt om te oefenen. Na haar eerste wandelingen bij BredaWandelt was ze altijd helemaal op als ze 6,5 kilometer had gelopen. Toen haar conditie al snel verbeterde door op de woensdag en vrijdag te blijven lopen, ging ze het uitbreiden. Ze maakte een trainingsschema gebaseerd op de 30 km van de Nijmeegse 4-daagse, verdeelt over de maanden en bouwde het zo op. Ze ging dagelijks lopen en trainde in de weekenden in de Ardennen.

Op 5 oktober begon haar reis. Ze was met 12 personen en raakte goed bevriend met een groepje van 4 personen. Ze hielpen elkaar verder, maar liepen alleen. Ze hadden geen enkele dag rust en liepen elke dag variërend 20 kilometer en een keer zelfs 30 kilometer. Onderweg kwam ze haar vrienden weer tegen bij een koffie of lunchtentje. Als het hostel in zicht was wachten ze altijd op elkaar voor een welverdiend biertje om daarna lekker te douchen.

Ze vond het ongelofelijk zwaar, want het was namelijk 28 graden (i.p.v. 21 graden) en het was constant dalen en klimmen en niet alleen in de schaduw van de bossen. Haar lichaam bleef goed functioneren; geen blaren, geen spierpijn en geen problemen met de rugzak (8 kg). Alleen de hitte was een groot obstakel. Ondanks dat, vond ze het fantastisch! Het is een ervaring die je eigenlijk niet kan delen. Marie-José kwam de meest bijzondere mensen tegen onderweg met ongelooflijke levensverhalen. Het samen lopen zorgt voor een ongelooflijke verbinding.

Ze vond Portugal en Galicië enorm mooi, de mensen waren erg vriendelijk en iedereen die je tegenkomt wenst je “Buen Camino” of “Bon Camino”. Als ze zien dat je de verkeerde weg inslaat wijzen ze je gelijk de goede richting. De hele route was wel goed aangegeven. Ze was enorm trots op zichzelf toen ze aankwam op het grote plein waar de Kathedraal van Santiago de Compostelle staat. Ze had het gehaald! Onderweg liet ze haar stempelkaart (vanuit de kathedraal van Porto) iedere keer afstempelen dat geeft je recht op een oorkonde. Daarna ging ze naar de pelgrimsmis, waarin dagelijks wordt afgeroepen, wie er van waar in Santiago is aangekomen. Dus ook de 12 Nederlanders die vanuit Porto waren gearriveerd. Een wierrookvat (De Botafumeiro) circa 1,50 meter groot en 53 kilo zwaar zwaaide tijdens de mis door de kerk heen. Voor Marie-José nu de geur van een geweldige overwinning

Het hoofdstuk is afgesloten; Marie-José is fit, gelukkig en heeft weer een prima gezondheid.

Ps. Volgens Marie-José een fantastische ervaring.

Parilla van Blitterswijk

About Parilla van Blitterswijk

Leave a Reply